3 πρακτικοί τρόποι να νικήσεις την τεμπελιά και να υλοποιήσεις τους στόχους σου

Πολλές φορές έχω ένα δυναμισμό μέσα μου που διαχέεται και αγγίζει όλες τις πτυχές της ζωής και της καθημερινότητάς μου. Εκείνες τις φορές δεν χρειάζεται να επιβληθώ στον εαυτό μου, να κατανικήσω μικροπρεπή ένστικτα που προσπαθούν να με βγάλουν εκτός πορείας, καθώς όλα μοιάζουν να είναι απόλυτα συντονισμένα, ο εσωτερικός μου κόσμος μοιάζει να είναι σε απόλυτη συμφωνία. Τι συμβαίνει όμως τις υπόλοιπες φορές που ο κόσμος μέσα μου δεν είναι τόσο όμορφα συντονισμένος;
γράφει η Ερωφίλη Πατεράκη



Όπως είχα γράψει σε προηγούμενο άρθρο με θέμα πώς να ξεπεράσεις τα εμπόδια του μυαλού και να πετύχεις τους στόχους σου, πιστεύω ότι η κινητοποίηση που χρειαζόμαστε για να κάνουμε κάτι υπάρχει –και μας χρειάζεται – μόνο τη στιγμή που παίρνουμε μια απόφαση. Τη στιγμή που παίρνεις μία απόφαση ή θέτεις ένα στόχο, έχεις όλο το motivation που χρειάζεσαι, γιατί κάποιο ερέθισμα–είτε εσωτερικό είτε εξωτερικό- ήταν τόσο δυνατό που σε ταρακούνησε και σε έπεισε ότι κάτι πρέπει να αλλάξει. Παίρνεις λοιπόν μια απόφαση που αφορά τη ζωή σου και που πιστεύεις ότι θα είναι ωφέλιμη για σένα. Για παράδειγμα, αποφασίζεις να ετοιμάζεις γεύματα και σνακ στο σπίτι και να αποφεύγεις να καταναλώνεις προπαρασκευασμένα σνακ. Οι λόγοι που σε οδήγησαν σε αυτήν την απόφαση είχαν τρομερή επιρροή τη στιγμή που έθεσες τον στόχο σου, λόγοι υγείας και ευεξίας, λόγοι οικονομικοί, λόγοι που αφορούν την εμφάνιση και τη σιλουέτα σου, ακόμα και λόγοι για διανοητική διαύγεια και καλύτερη λειτουργία του εγκεφάλου. It all makes perfect sense. Είναι τόσο ολοφάνερο τι πρέπει να κάνεις από δω και στο εξής, που σχεδόν απορείς πώς δεν το είχες συνειδητοποιήσει μέχρι τώρα.

Αν χρειάζεσαι λίγη βοήθεια ή καθοδήγηση για να θέσεις στόχους που πραγματικά σε εκφράζουν διάβασε την ανάρτηση Τρία βήματα για να θέσεις σωστούς στόχους.


γράφει η Ερωφίλη Πατεράκη


Και ενώ τη στιγμή της σκέψης-απόφασης όλα μοιάζουν υπέροχα, η απόφαση μοιάζει ηλίου φαεινότερη και έχεις τη μέγιστη κινητοποίηση να υλοποιήσεις τα βήματα που απαιτούνται, η στιγμή της δράσης-υλοποίησης είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Τη στιγμή που πρέπει να δράσεις η κινητοποίηση σου ξαφνικά εξαφανίζεται, τα βήματα φαίνονται βουνό, και απορείς τι σε οδήγησε να βγεις από το comfort zone σου και να πάρεις μια τέτοια απόφαση. Και πολύ συχνά «αποφασίζεις» να μην προχωρήσεις στην υλοποίηση του στόχου, επειδή σε βολεύει τη δεδομένη στιγμή, επειδή απαιτεί προσπάθεια και ενέργεια που θα προτιμούσες να διατηρήσεις και όχι να καταναλώσεις.


Όταν εγώ βρίσκομαι σε μια τέτοια στιγμή που ο εγκέφαλος προσπαθεί να με ακινητοποιήσει ενώ εγώ σκόπευα να κινητοποιηθώ, έχω βρει τρεις πρακτικούς τρόπους που με βοηθάνε να νικήσω την τεμπελιά μου και να έρθω ξανά σε επαφή με τον δυναμισμό που είχα τη στιγμή της απόφασης.

1. Σκέφτομαι το παρελθόν.

Είναι πολύ βοηθητικό να γυρίσω πνευματικά στη στιγμή που πήρα την απόφαση. Να μπω ξανά διανοητικά και συναισθηματικά στο σώμα μου τότε που όλα έμοιαζαν ηλίου φαεινότερα, τότε που ήμουν κυριευμένη από θετικότητα  και σιγουριά ότι αυτό πρέπει να κάνω και θα το καταφέρω με τα χίλια. Έρχομαι ξανά σε επαφή με τους λόγους και τα επιχειρήματα που με οδήγησαν στην απόφαση, ώστε να τους έχω φρέσκους στο μυαλό μου και έτσι να ξεπεράσω το αίσθημα της τεμπελιάς και την επιθυμία να απολαύσω μόνο αυτή τη στιγμή αντί για το μέλλον ολόκληρο.
γράφει η Ερωφίλη Πατεράκη


2. Σκέφτομαι το μέλλον.

Σίγουρα αυτή τη στιγμή θα προτιμούσα να πάρω την εύκολη οδό, την έτοιμη λύση. Είναι όμως αυτό κάτι που θα με ικανοποιεί στο μέλλον; Πέρα από το γεγονός ότι όντας ενοχικός τύπος θα το μετανιώσω πολύ σύντομα, προσπαθώ να σκεφτώ τη ζωή μου έξι μήνες/δύο χρόνια/έξι χρονια από τώρα. Σκέφτομαι λοιπόν τι θα νιώθω σε έξι μήνες αν τώρα μείνω πιστή στην απόφασή μου. Πώς θα είναι η ζωή  μου σε έξι μήνες αν συνεχίσω να κάνω τα σωστά βήματα που επέλεξα όταν είχα διαύγεια και καθαρό μυαλό; Από την άλλη, τι θα έχω στερήσει από τον εαυτό μου αν τώρα επιλέξω να μείνω εγκλωβισμένη σε αυτή την περιορισμένη οπτική γωνία, που μου δείχνει μόνο ένα τετραγωνάκι κι όχι ολόκληρη την εικόνα; Πώς θα είμαι και πώς θα νιώθω σε δύο χρόνια από τώρα, αν σήμερα (και κατ’ επέκταση κάθε φορά που βρίσκομαι σε αυτή τη θέση) αποφασίσω να ανέβω αυτό που μου μοιάζει βουνό, κι όχι να το αποφύγω και απλά να του γυρίσω την πλάτη προσποιούμενη ότι δεν υπάρχει επειδή δεν είναι πλέον στο οπτικό μου πεδίο; Τέλος προσπαθώ να σκεφτώ πώς θα ήμουν ως άνθρωπος και πώς θα ήταν η ζωή μου μετά από έξι χρόνια. Τι θα ήθελα μετά από έξι χρόνια να έχω αποφασίσει τώρα, σε αυτή τη στιγμή που η επιλογή μοιάζει δύσκολη. Με άλλα λόγια, προσπαθώ να ξεφύγω από αυτή τη στιγμή που έχει ντυθεί ένα πέπλο τεμπελιάς και να αποκτήσω μια διαφορετική προοπτική, αυτό το πολυπόθητο perspective, που σε τέτοιες στιγμές μπορεί να φανεί απίστευτα χρήσιμη.
γράφει η Ερωφίλη Πατεράκη


3. Σκέφτομαι ένα παιδί

Θα μπορούσε να είναι ένα οποιοδήποτε αγαπημένο πρόσωπο, αλλά επειδή νιώθω περισσότερο υπεύθυνη απέναντι από ένα παιδί επιλέγω να σκεφτώ πώς θα ένιωθα αν έπρεπε να μιλήσω σ' αυτό το παιδί για τις αποφάσεις μου. Σκέφτομαι ένα από τα ανίψια μου, αφού έχω μπόλικα, αλλά αν έχεις δικά σου παιδιά μπορείς κάλλιστα να φέρεις στο μυαλό σου το παιδί σου. Σε αυτό το παιδί λοιπόν, που το αγαπώ και με αγαπάει, τι θα ήθελα να του πω ότι έκανα όταν βρέθηκα στη δύσκολη θέση πριν την υλοποίηση ενός στόχου που ήταν σημαντικός για μένα; Αν έδινα συμβουλές σε αυτό το παιδί (και αφού έτσι κι αλλιώς, είτε θέλω είτε δε θέλω, του δίνω το παράδειγμά μου) τι θα του έλεγα να κάνει; Σίγουρα δεν θα του έλεγα να πάρει την εύκολη οδό, σίγουρα δε θα του έλεγα να αψηφίσει τους στόχους που θα το οδηγήσουν στο μέλλον που ονειρεύεται για μερικές στιγμές παροδικής και χαμηλού επιπέδου απόλαυσης. Επιλέγω λοιπόν να κάνω αυτό που θα συμβούλευα το παιδί να κάνει ή αυτό που θα ήθελα να πω στο παιδί ότι έκανα ώστε να του εμπνεύσω την ίδια συμπεριφορά.
γράφει η Ερωφίλη Πατεράκη

Για να σε βοηθήσω ακόμα περισσότερο, σου έχω έτοιμάσει ένα 12 σέλιδο workbook που θα σε βοηθήσει να πετύχεις τους στόχους σου. Μπορείς να το κατεβάσεις από εδώ.
γράφει η Ερωφίλη Πατεράκη


Με αυτούς τους τρόπους λοιπόν προσπαθώ να νικήσω την τεμπελιά μου και να δω αυτό που έχω μπροστά μου από διαφορετικές οπτικές γωνίες, όταν η δική μου οπτική γίνεται αρνητική ή περιορίζεται από μικροπρεπή ένστικτα και είναι έτοιμη να ανατρέψει τη συμφωνία που προσπαθώ να φτιάξω μέσα μου.

Εσύ βρίσκεις τον εαυτό σου σε παρόμοια ασυμφωνία όταν καλείσαι να υλοποιήσεις τους στόχους σου; Πες μου στα σχόλια πώς αντιμετωπίζεις τη δική σου τεμπελιά και αν έχεις κάποιο τρόπο/κόλπο για να σε βοηθήσει σε τέτοιες δύσκολες στιγμές.

Δημοσίευση σχολίου

1 Σχόλια