Γιατί η ζωή δεν είναι τόσο εύκολη όσο νομίζεις και τι μπορεις να κάνεις γι' αυτό

Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να βαριανασαίνει και να ξεφυσάει με δυσφορία όταν ασχολούμαι με κάτι δύσκολο. Μπορεί να είναι κάτι απλό, αλλά δύσκολο. Πιάνω τον εαυτό μου να κάνει αυτόματα την σκέψη «θα έπρεπε να είναι πιο εύκολο». Τους τελευταίους μήνες ξέρω ότι αυτή η αυτόματη σκέψη είναι που μου δημιουργεί φούρια και φυσάω και ξεφυσάω. Δεν βαριανασαίνω επειδή αυτό που κάνω είναι δύσκολο, αλλά επειδή σκέφτομαι ότι δεν θα έπρεπε να είναι τόσο δύσκολο.


Giati einai diskoli i zoi


Η ζωή θα έπρεπε να είναι πιο εύκολη

Γιατί; Ποιος μας είπε –και μας ξεγέλασε – ότι η ζωή θα έπρεπε να είναι εύκολη; Ποιος μας το έμαθε αυτό και γιατί τον πιστέψαμε; Τι σόι εξουσία είχε για να μας δώσει μια τέτοια γνωμάτευση ή υπόσχεση; Και τώρα, που βλέπουμε ότι η ζωή κάποιες φορές είναι πιο δύσκολη από ό,τι νομίζαμε γιατί συνεχίζουμε να πιστεύουμε σε αυτόν τον –υποθετικό – κάποιον με την ψεύτικη υπόσχεση της εύκολης ζωής; Και ίσως η πιο σημαντική ερώτηση: Μας συμφέρει να συνεχίσουμε να πιστεύουμε ότι η ζωή θα έπρεπε να είναι πιο εύκολη;

Όταν σκέφτομαι ότι η ζωή θα έπρεπε να είναι κάτι άλλο από αυτό που είναι, δημιουργώ πρόβλημα στον εαυτό μου. Θεωρώ ότι έχω πρόβλημα. Μπορεί να φταίω εγώ, κάτι πάει λάθος με μένα και γι’ αυτό τα κάνω όλα λάθος και όλα είναι δύσκολα – ενώ δεν θα έπρεπε. Άρα, τώρα έχω δύο προβλήματα: πρώτον, η ζωή μου είναι δύσκολη και δεύτερον, είμαι προβληματική, γιατί είμαι διαφορετική από όλους του άλλους με την εύκολη ζωή. Αν συνεχίσω να σκέφτομαι με βάση αυτή τη λογική, με βάση τη σκέψη ότι η ζωή δεν θα έπρεπε να είναι τόσο δύσκολη, θα καταλήξω πολύ εύκολα να στιγματίσω τον εαυτό μου και να πιστέψω πραγματικά ότι κάτι πάει στραβά με μένα, κάτι είναι τόσο λάθος μέσα μου που ποτέ δεν θα βρω τη λύση και –φυσικά – ποτέ δεν θα ζήσω μια εύκολη ζωή.

Από την άλλη, όταν σκέφτομαι ότι η ζωή κάποιες φορές πρέπει να είναι εύκολη και κάποιες φορές πρέπει να είναι δύσκολη, τα πράγματα είναι καλύτερα. Το μόνο πρόβλημα που έχω είναι ότι αυτή τη συγκεκριμένη περίοδο η ζωή μου είναι δύσκολη. Αλλά αυτό είναι εντάξει, έτσι πρέπει να είναι. Έτσι συμβαίνει στη ζωή. Θα το παλέψω κι εγώ όπως κι όλοι οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Όχι απλά είναι λογικό, είναι απολύτως φυσιολογικό. Επομένως, στην ουσία, δεν έχω κανένα πρόβλημα. Καταλαβαίνεις τη λογική σε αυτό;

Στις 24 Οκτωβρίου ξεκίνησε το online σεμινάριο "Train your brain - Feel better" (δωρεάν) που θα διαρκέσει 6 εβδομάδες, με την ψυχολόγο Χριστίνα Γεωργαλλή. Κάνε σήμερα την εγγραφή σου. (Μπορείς να γραφτείς και να το παρακολουθήσεις ακόμα και μετά την επίσημη έναρξη του σεμιναρίου, αφού θα διαρκέσει 6 εβδομάδες.)

Νομίζω ότι το λάθος μας βρίσκεται στην αρχική υπόθεση ότι «η ζωή πρέπει να είναι εύκολη» ή «υποτίθεται ότι η ζωή είναι εύκολη». Έχοντας αυτή τη σκέψη στο μυαλό μας, οποιοδήποτε στοιχείο καταδεικνύει το αντίθετο μας δημιουργεί πρόβλημα, επειδή αντικρούει την αρχική μας υπόθεση.
  • Το πρόβλημα μεγεθύνεται όταν είμαστε τόσο προσκολλημένοι στην αρχική υπόθεση που δεν μπορούμε να δούμε τα στοιχεία με αντικειμενικότητα. 
  • Δηλαδή, όταν διαπιστώσουμε πολλαπλές φορές ότι η ζωή είναι πιο δύσκολη από ό,τι νομίζαμε, αν συνεχίσουμε να πιστεύουμε ότι αυτό δεν θα έπρεπε να συμβαίνει, εκεί το πρόβλημα μεγαλώνει. 
  • Αν όμως έχουμε την ελευθερία, με βάση τα καινούρια στοιχεία, να κάνουμε μια νέα υπόθεση, για παράδειγμα «κάποιες φορές η ζωή είναι δύσκολη», τότε μπορούμε να προχωρήσουμε διαφορετικά. 
  • Αυτό που ζούμε είναι αυτό ακριβώς που πρέπει, δεν συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι τα πράγματα θα έπρεπε να είναι διαφορετικά ενώ τα στοιχεία μας λένε ότι τα πράγματα είναι έτσι όπως είναι.

I zoi tha eprepe na einai pio efkoli

Στην εποχή μας ακούγεται πολύ ο όρος entitlement, εννοώντας την νοοτροπία ότι δικαιούσαι κάτι χωρίς προαπαιτούμενα, χωρίς προϋποθέσεις, χωρίς να κάνεις τίποτα για να το αποκτήσεις. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι οι νέοι της εποχής μας θεωρούν ότι κάποια πράγματα πρέπει απλά να τους δοθούν, χωρίς κόπο, χωρίς τρόπο, χωρίς προσπάθεια. Ίσως αυτό ισχύει για κάποιους νέους. Ίσως ισχύει για μια μερίδα κόσμου γενικότερα. Το πρόβλημα που συναντά αυτή η μερίδα του κόσμου είναι ότι πιστεύουν ότι αξίζουν κάτι χωρίς να δουλέψουν ή να προσπαθήσουν γι’ αυτό. Η βασική ιδέα είναι παρόμοια με την παραπάνω σκέψη. Αν πιστεύεις ότι θα έπρεπε να έχεις κάτι χωρίς να προσπαθήσεις και τελικά δεν το έχεις, μένεις με το ίδιο αρνητικό συναίσθημα που σου γεννάει η σκέψη «η ζωή δεν θα έπρεπε να είναι τόσο δύσκολη» ενώ τελικά είναι.

Ίσως σου είναι πιο εύκολο να κατανοήσεις την έννοια του entitlement. Ίσως επειδή ξέρεις ότι «αγαθά κόποις κτώνται». Ίσως επειδή γνωρίζεις πόσο κόπο και ενέργεια και χρόνο και προσπάθεια έχειςαφιερώσει για να πετύχεις όσα έχεις πετύχει. Ξέρεις ότι στη ζωή δεν γεννιέσαι και ξαφνικά βρίσκεις τα πάντα που θέλεις να έχεις, δεν εμφανίζονται ξαφνικά από το πουθενά χωρίς δική σου προσπάθεια. Πώς το ξέρεις αυτό; Πώς σου δημιουργήθηκε αυτή η γνώση;

Είμαι σίγουρη ότι όλοι μας κάποτε, όταν ήμασταν μικρά παιδιά, είχαμε τη σκέψη ότι κάτι μας αξίζει ή πρέπει να το έχουμε μόνο και μόνο επειδή το θέλουμε. Μπορεί να ήταν κάτι διαφορετικό για τον καθένα μας, αλλά πιστεύω ότι όλοι κάναμε μια παρόμοια σκέψη. Άλλος επειδή ήθελε παγωτό ή σοκολάτα άλλος επειδή ήθελε να παίξει με τους φίλους του περισσότερη ώρα. Ωστόσο, η ζωή μας έμαθε ότι τα πράγματα δουλεύουν αλλιώς

Πρέπει να προσπαθήσεις και πρέπει να κερδίσεις τα «προνόμια» της ζωής.

  • Αν θέλεις παγωτό πρέπει να ακολουθήσεις κάποιους κανόνες. 
  • Και ακόμα κι όταν τους ακολουθήσεις υπάρχει όριο στο πόσο παγωτό θα φας. 
  • Αν θέλεις να παίξεις με τους φίλους σου ή να δεις τηλεόραση ή να βγεις βόλτα, πρέπει να προσπαθήσεις με τον ένα τρόπο ή με τον άλλο. ➞Πρέπει να κάνεις κάτι για να σου δοθεί κάτι.

agatha kopois ktontai

Είναι φανερό ότι όταν δεν μάθεις σε ένα μικρό παιδί αυτό τον απλό κανόνα της ζωής, μεγαλώνοντας θα γίνει ένας άνθρωπος που δεν ξέρει να χειριστεί τη ζωή του. Αν το παιδί συνεχίσει να πιστεύει ότι στη ζωή θα πρέπει να του δίνονται όλα όσα θέλει χωρίς το ίδιο να καταβάλει καμία προσπάθεια, κάποια στιγμή θα μεγαλώσει και θα γίνει ένας από αυτούς τους entitled νέους. Το σίγουρο είναι ότι κάποια στιγμή ο κόσμος του και η κοσμοθεωρία του θα έρθει σαν μπούμερανγκ και θα τον χτυπήσει στα μούτρα! Γιατί η ζωή δουλεύει αλλιώς.

Όπως ακριβώς γνωρίζουμε ότι τα αγαθά αποκτιούνται με κόπο, έτσι θα έπρεπε να γνωρίζουμε ότι η ζωή κάποιες φορές είναι δύσκολη. Ίσως θα έπρεπε να το έχουμε καταλάβει ήδη. Παρόλα αυτά, ας είμαστε ευχαριστημένοι που το καταλάβαμε έστω και τώρα.

Ας είμαστε ευχαριστημένοι που καταλάβαμε ότι δεν κάνουμε εμείς κάτι λάθος, ότι απλά έτσι είναι η ζωή. Ας χαιρόμαστε που δεν μας πήρε ακόμα μία δεκαετία για να συνειδητοποιήσουμε αυτό τον κανόνα που διέπει τη ζωή όλων μας.

Προχωρώντας μπροστά, πρέπει να βάλουμε τα δυνατά μας να ενστερνιστούμε αυτή την ιδέα και να εμπεδώσουμε αυτόν τον κανόνα. Η ζωή κάποιες φορές είναι εύκολη και ευχάριστη, κάποιες φορές είναι δύσκολη και δυσάρεστη. Πρέπει να το βάλουμε καλά στο μυαλό μας κι ακόμα κι όταν παροδικά το ξεχνάμε, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να το ξαναθυμηθούμε και να το δεχτούμε. Η ζωή δεν είναι πάντα ρόδινη. Δεν είναι μόνο ροζ συννεφάκια και ηλιοβασιλέματα. Ναι, υπάρχουν κι αυτά. Αλλά δεν γίνεται να μην υπάρξουν προβλήματα, δεν γίνεται να μην υπάρξουν δυσκολίες και αναποδιές.

Και τα σχέδιά σου θα ανατραπούν και οι προσπάθειές σου κάποιες φορές δεν θα αποδώσουν. Έτσι είναι η ζωή. Αν δεν δεχτείς αυτήν την πραγματικότητα, το μόνο που θα καταφέρεις είναι να δημιουργήσεις παραπάνω προβλήματα στον εαυτό σου. Προσωπικά, προτιμώ να αντιμετωπίζω τις δυσκολίες της ζωής μου με την σκέψη πως είναι φυσιολογικό να υπάρχουν και ότι μπορώ να τις διαχειριστώ. Διαφορετικά, η άλλη επιλογή είναι να σκέφτομαι ότι η ζωή είναι άδικη και όλα μου πάνε στραβά. Με αυτό το σκεπτικό, έστω και υποσυνείδητα, δημιουργείται η σκέψη ότι δεν μπορώ να αντιμετωπίσω αποτελεσματικά τις δυσκολίες μου.

Τα καλά νέα, λοιπόν, είναι δύο:
Πρώτον, δεν έχεις κάνει κάτι λάθος ούτε σε καταράστηκε κανείς και έκανε τη ζωή σου πιο δύσκολη από τη ζωή των υπολοίπων. Η ζωή σου είναι ακριβώς όπως πρέπει να είναι. Έχει ακριβώς όσες δυσκολίες έχει η ζωή κάθε ανθρώπου. Γιατί, όπως είπαμε παραπάνω, κάποιες φορές η ζωή είναι δύσκολη.
Δεύτερον, κανείς δε σε υποχρεώνει να συνεχίσεις να σκέφτεσαι κάτι που σε αναστατώνει. Είσαι υπεύθυνος για τις σκέψεις σου επομένως είναι στο χέρι σου να διαλέξεις τι σκέψεις θέλεις να κάνεις. Ποιες είναι οι σκέψεις που σε ωφελούν και ποιες είναι εκείνες που σε κρατάνε πίσω; Είναι στο χέρι σου να διαλέξεις ποιες θέλεις να κρατήσεις.

Αν, λοιπόν, βλέπεις ότι μπροστά στις δυσκολίες κάνεις μια σκέψη όπως «μα δεν θα έπρεπε να συμβαίνει αυτό τώρα» και καταλαβαίνεις ότι δε σε ωφελεί  -αντίθετα σου δημιουργεί περισσότερα προβλήματα- είναι στο χέρι σου να αλλάξεις αυτή τη σκέψη. Οι αυτόματες σκέψεις μπορεί να έχουν το προνόμιο ότι γίνονται αυτόματα αλλά να είσαι σίγουρος ότι μπορείς να επιλέξεις αν θα συνεχίσεις να τις σκέφτεσαι.

Η επιλογή είναι δική σου. 

Δημοσίευση σχολίου

6 Σχόλια

  1. Αν ήξερες σε ποιάν απευθύνεσαι...Κι αν έχω περάσει δυσκολίες και τι δυσκολίες!!!Να αγωνίζεσαι για τη ζωή σου.Παρ όλα αυτά στέκομαι ακόμα όρθια και ελπίζω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου, Χαρά!
      Χαίρομαι που παρά τις δυσκολίες η ελπίδα παραμένει! Αυτό πιστεύω ότι είναι το μυστικό. Οι δυσκολίες θα έρθουν, αυτό είναι σίγουρο. Το μυστικό είναι να μη χάσεις την ελπίδα σου και την πίστη ότι μπορείς να τις αντιμετωπίσεις.
      Καλή συνέχεια!

      Διαγραφή
  2. Είναι μια Χολιγουντιανή ουτοπία η εύκολη ζωή, μια αφελής αντίληψη που μεγαλώνοντας γκρεμίζεται. Ωστόσο, όπως λες, οι προσδοκίες μας είναι αυτές που παίζουν καθοριστικό ρόλο, καθώς και ο τρόπος που ερμηνεύουμε τις καταστάσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, αυτές οι προσδοκίες είναι που φταίνε για όλα! Όντως, Άλκηστη, είναι ακριβώς όπως το θέτεις. Το Χόλιγουντ φέρει μεγάλη ευθύνη στη διάδοση αυτής της ουτοπικής καλής ζωής! Μιας ουτοπίας που είναι δεδομένο ότι αργά ή γρήγορα θα γκρεμιστεί και θα κάνει πάταγο!
      Καλή συνέχεια!

      Διαγραφή
  3. Τι χαρούμενο κείμενο. Ναι, το θέμα έχει τις απαιτήσεις του, όμως η γραφή είναι αισιόδοξη, γεμάτη θετικά μηνύματα.
    Πράγματι, ποιος είναι αυτός που μας έμαθε πως η ζωή θα έπρεπε να είναι εύκολη; Καιρός να ακούσουμε η ίδια η ζωή τι έχει να μας πει, και να την αγαπήσουμε γι' αυτό που είναι.
    Δύσκολο ερώτημα, γιατί τον πιστέψαμε. Επειδή δεν τα πάμε καλά με τον πόνο; Επειδή μας έμαθαν πως ο πόνος είναι κάτι κακό - και όχι απλώς ένα συναίσθημα που μας βοηθά να καταλάβουμε τι γίνεται μέσα μας;
    Καλή βδομάδα, με τα εύκολα και τα δύσκολα της, Τζοάννα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ'ευχαριστώ πολύ, Τζοάννα!
      Πράγματι, έχουμε παρεξηγήσει τι σημαίνει πόνος και σε τι χρησιμεύει. Ή μάλλον, έχουμε βάλει όλα τα είδη πόνου στο ίδιο τσουβάλι και έχουμε ξεχάσει ότι ο πόνος πολλές φορές μας ωφελεί. Μας βοηθάει να ωριμάσουμε και να εξελιχθούμε όπως κανένα ίσως άλλο συναίσθημα δεν μπορεί να κάνει.
      Καλή εβδομάδα!

      Διαγραφή