Σκέψεις για τη φιλία

Διαβάζω αυτό το βιβλίο, "Αφού μεγάλωσες... καλά να πάθεις!"*, και συνάντησα κάπου το εξής για τη φιλία:
"Μην παρασυρθείς ποτέ σ' αυτή την ιστορία της διαβάθμισης των φίλων (αληθινός, παλιός, γνωστός, κολλητός κλπ.). Υπάρχουν φίλοι που τους βλέπεις τακτικά και νιώθεις πιο ξέμακρα από άλλους που βλέπεις αραιά, καθώς και το ανάποδο."


Τελικά αυτό είναι. Πρέπει να μην περνάς τα πράγματα απ' το μυαλό. Να μην προσπαθείς να τα κατατάξεις κάπου. Να μην προσπαθείς να τα "σκανάρεις". Το μόνο που καταφέρνεις είναι να τα καταστρέφεις.

Το κατάλαβα την άλλη μέρα που ο άλλος μου εαυτός είχε βγει στην επιφάνεια. Δε θα τον έλεγα "εγκεφαλικό τύπο". Κάθε άλλο, όποτε εμφανίζεται ζω τα πιο έντονα- ίσως αρνητικά- συναισθήματα στη ζωή μου. Όμως τα ζω λόγω του ότι προηγουμένως αυτή (ο άλλος μου εαυτός) προσπάθησε με μεγεθυντικό φακό-και το παλτό του ντετέκτιβ- να με καταλάβει... Κι όμως, δε γίνεται έτσι, δεν είναι αυτός ο τρόπος. Άσε σε ησυχία τον εαυτό σου - ή μάλλον όλες τις πλευρές του εαυτού σου- ώστε να μπορέσουν να ζήσουν αρμονικά μεταξύ τους. Και με σένα.


*Όχι ότι μεγάλωσα...αλλά καλά να πάθω!

Δημοσίευση σχολίου

1 Σχόλια